Pourpier

Het groeit op zandgrond en zelfs tussen de tegels. Onkruid dus, maar dan wel onkruid dat je kunt eten.  En dat geeft een kick! Ik heb het over pourpier, wilde postelein. De dikke vezelige blaadjes smaken ook echt naar postelein. Ik zag pourpier voor het eerst in Frankrijk bij vrienden. En nieuwsgierig als ik ben, moest er natuurlijk meteen mee gewerkt worden. Plukken, wassen en de blaadjes van de stelen halen. Je kunt pourpier verwerken in een salade of er een soep van maken. En je kunt de blaadjes ook stoven of even roerbakken. Grote kans dat wilde postelein ook bij jou in de tuin groeit. En anders wel zevenblad, dat is ook zo’n ‘onkruid’ dat je als groente kunt gebruiken.

Meng voor een salade gewassen pourpier met een simpele dressing en een halve eetlepel kappertjes.

Kook voor een leuke soep de pourpier met een liter water, een gehakte sjalotje en een snufje suiker in een kwartiertje gaar en serveer met een dot zure room en/of croutons. Voeg, als je dat in de tuin hebt staan, ook wat verse kervel toe.

En voor gebakken pourpier fruit je een teen fijngehakte knoflook in een scheutje olijfolie en voeg je hand voor hand de pourpier toe. Bak de blaadjes al omscheppend tot ze gaan slinken en voeg wat zout en peper toe.

Tip: Zoek tijdens je vakantie op de camping in Frankrijk of je pourpier kunt vinden en maak er een ‘duurzame’ maaltijd van.