Verse salie in de tuin

Momenteel heb ik weer een salie-tik. Gefrituurde salieblaadjes bij de borrel zijn momenteel mijn favoriet. De salieplant in de tuin groeit prachtig en ik gebruik het kruid regelmatig, vooral bij Italiaanse gerechten. Salie ijs heb ik nog niet geprobeerd te maken, maar dat ga ik binnenkort zeker proberen.

Je ziet salie niet zo vaak bij de kruidenplantjes in de winkel staan. Als je een salieplantje ziet, koop het meteen en plant het in je tuin of zet het op je balkon. De plant groeit makkelijk en is redelijk winterhard.

Bij een franse culinaire collega las ik over een twitter-oproep die ze had gedaan. Ze vroeg wat je allemaal met salie kon doen. Ze kreeg heel veel suggesties, hierbij een paar voorbeelden van de twitter-antwoorden:

Salie en eieren (omelet)

Salie en kip (geroosterde kip met citroen en salie)

Salie en lam (lamsburgers met salie)

Salie, gebakken levertjes en croutons

Salie en polenta

Salie en witte bonen

Salie en appel

Salie en ananas

Salie en geroosterde pinda’s

Salieboter

Salie met olijfolie en parmezaanse kaas over pasta

Salie met honing

Risotto met kip, verse peterselie, rozemarijn, tijm en salie

Tomatensaus met verse peterselie, basilicum, tijm, rozemarijn en salie

Ansjovis tussen twee salieblaadjes (door beslag en frituren)

Salie met asperges en geschaafde pecorino

Salie thee (goed tegen een zere keel)

Invriezen in ijsblokjes voor de zomerdrankjes

Salie ijs

Salie panna cotta

Plakje prosciutto met daarin gerold een reepje feta en blaadje salie

Voorbeelden genoeg. Gebruik je fantasie en ga aan de slag.

Dat een uienpizza lekker is bij een salade, bij de bbq of mee naar het feestje bij de buren, spreekt voor zich. Het recept is makkelijk, kost niet veel tijd om te maken, wel tijd om het deeg te laten rusten, maar goed dat is voor de meeste mensen gewoon lekker ‘doorwerk- of doorslaaptijd’.

Het deeg wordt namelijk niet gekneed, maar moet lang rusten, zodat de gluten hun werk kunnen doen. Je kunt een grote portie maken en het deeg dat je niet gebruikt 2 tot 3 dagen in de koelkast bewaren.

Het deeg

450 gr patentbloem, 60 gr volkorenmeel, ¼ theelepel droge gist, 2 eetlepels olijfolie, ca. 3 dl. water, zout

Meng bloem, meel, gist en 1½ theelepel zout in een kom. Meng er nu met een lepel snel de olie en ca. 3 dl water door tot je een vochtige deeg hebt. Dek de kom af en laat 12 tot 14 uur staan (kamertemperatuur) tot het deeg zich verdubbelt heeft.

Bestrooi de plek waar je het deeg gaat uitrollen met bloem. Haal het deeg uit de kom, strooi er een beetje bloem op en druk het enigszins plat, zodat er wat minder lucht in zit. Gebruik nu zoveel van het deeg als je wilt en verpak de rest in plastic en leg in de koelkast. Voor een uienpizza zo groot als je bakblik heb je de helft nodig.

De vulling

4 gepelde rode uien, olijfolie, zout en peper, 1 eetlepel Balsamico azijn, 250 gr Mozarella, zwarte olijven (naar smaak) en een takje rozemarijn.

Verhit de oven voor op 220 tot 240 graden. Snijd de uien doormidden en vervolgens in ringen. Bak ze 20 minuten in de olie op zacht vuur (carameliseren). Meng er zout, peper en de Balsamico door. Snijd de Mozarella in plakken en dep ze droog.

Tijdens het carameliseren van de uien rol je het deeg rechthoekig uit. Doe het zo dun mogelijk en leg het deeg passend op een met bakpapier belegd bakblik. Laat 15 minuten afgedekt rusten.

Besmeer de randen van het deeg met olie. Beleg het deeg met de uien, Mozarella, olijven en rozemarijn en schuif het bakblik in de oven. Laat 15 tot 17 minuten bakken, haal de pizza uit de oven en bedruppel met goede olijfolie.

Op de foto heb ik er ook nog wat rucolablaadjes opgelegd.

Witlof met hazelnoten
Hoofdgerecht, 2 personen

Klik op de afbeelding om het filmpje te bekijken

3 struikjes witlof
3 eetlepels olijfolie
50 g hazelnoten, gepeld
3 eetlepels platte peterselie
75 g geraspte jongbelegen kaas

Verwarm de oven voor op 200˚C. Halveer de struikjes witlof in de lengte. Verhit de olijfolie in een koekenpan en leg de halve struikjes lof er op de snijkant in. Bak de witlof op matig hoog vuur in 3-4 minuten mooi bruin. Hak intussen de hazelnoten grof en hak de peterselie fijn. Meng de hazelnoten en peterselie en maal er wat zwarte peper boven. Leg de struikjes witlof met de gebakken kant naar boven in een ingevette lage ovenschaal. Verdeel het noten mengsel erover en strooi tot slot de kaas erover. Bak de witlof in de oven in nog 15-20 minuten goudbruin en gaar. Lekker met aardappelpuree.

Soms is je koelkast gewoon te vol, of omdat je plotseling bij vrienden gaat eten of toch net iets teveel hebt gekocht of omdat de kinderen plotseling bij een vriendje gaan eten. Dat had ik ook met mijn fruitschaal. Teveel peren lagen er rijp te worden.  Weggooien kan ik niet, dan maar experimenteren met een soep. Soms lukt dat perfect en een andere keer ben ik totaal niet tevreden over de smaak. Het risico van het vak.

Ik had laatst sla en een aantal stengels bleekselderij over. Even een uitje en knoflook aanbraden, scherpe kruiden uit het kruiden kastje erbij en even zacht aanbakken. Vervolgens de sla en bleekselderij in stukjes erbij. 5 dl bouillon erbij gieten. Een half uurtje laten sudderen, de staafmixer erin en je soep is klaar.

Nu lagen er teveel peren rijp te worden op mijn fruitschaal en de aardappelen waren ook aan gebruik toe. Het werd aardappel & peer soep. De peren moeten echt rijp zijn, dan komt de smaak nog beter uit.

1 kleine ui in stukjes

boter

200 gram bloemige aardappelen, geschild en in blokjes

2 rijpe peren, geschild, van klokhuis ontdaan en in stukjes

4 dl bouillon

crème fraîche

Bak de ui glazig in de boter. Doe de aardappelen en peren erbij en roer even om. Voeg de bouillon toe en laat 15 minuten sudderen.

Pureer alles met de staafmixer en breng op smaak met peper en zout.

Schep er eventueel op het bord nog een klodder crème fraîche op.

Simpeler kan toch niet.

Brandnetelsoep

Nu het eindelijk warmer wordt, ben ik weer veel in de tuin te vinden. Ik heb grootse plannen voor mijn moestuin dit jaar. Maar voordat ik daaruit kan oogsten zijn we nog wel een paar weken verder. Daarom was ik blij verrast toen ik afgelopen week in een afgelegen hoek al brandnetels zag. Ik zag mijn kans schoon om nu eens echt brandnetelsoep te maken. Gewapend met handschoenen en snoeischaar heb ik een flink vergiet vol brandnetels geknipt. Alleen de jonge toppen, want die zijn het malst en het lekkerst. Brandnetels zitten boordevol  vitamine C en mineralen als ijzer, magnesium en calcium. Voor mijn soepje heb ik de brandnetels eerst schoongespoeld met veel water en daarna de goed uitgelekte brandnetelscheuten met alleen een gesnipperd uitje erbij even gesmoord in een soeppan met wat olijfolie. Aan de geslonken blaadjes heb ik driekwart liter water en een halve eetlepel zout  toegevoegd en de brandnetels nog zo´n tien minuten heel zachtjes laten koken. Tot slot heb ik de staafmixer erin gezet en al purerend zag ik echt een prachtige soep ontstaan. Mooi lichtgebonden en door de grote hoeveelheid chlorofyl echt knalgroen van kleur. Een feest om te zien! En ook heerlijk kruidig van smaak. Voor een stevige lunchsoep kun je misschien ook een courgette of een paar aardappelen mee koken, maar deze pure brandnetelsoep doet het prima als voorgerecht.  Mooi in diepe witte borden met in het midden wat Hollandse garnalen of verkruimelde feta.  En leuk in kleine glaasjes als amuse of borrelsoepje. Garneer de glaasjes met tot mimosa geprakt gekookt ei of in julienne gesneden radijs. Gewoon om het begin van de lente te vieren!

Met de lente in zicht, ben ik uitgekeken op stevige stamppotten en winterstoofpotten. Toch moeten we het nog even met wintergroenten doen. Echte voorjaarsgroenten zijn er pas eind april, begin mei. Maar in een lekkere salade doen ook wintergroenten wel lenteachtig aan!

Klik op de foto om het filmpje af te spelen

Linzensalade met postelein
Hoofdgerecht of lunch voor 4 personen

200 g groene of bruine linzen of 1 blikje linzen (400 g)
2 eetlepels (sherry) azijn
1 eetlepel grove mosterd
6 eetlepels walnotenolie
1 kleine rode ui, heel fijn gesnipperd
250 g winterpostelein
75 g Hollandse zachte geitenkaas, verkruimeld

Spoel de linzen in een zeef schoon. Kook de linzen in een pan met 600 ml water met wat zout in 20-30 minuten gaar, dat ze nog wel beet hebben.  Laat de linzen in een vergiet uitlekken en afkoelen. Klop in een kom de azijn met de mosterd en wat zout en versgemalen zwarte peper tot een dressing. Schep de linzen en rode ui erdoor en laat de salade minstens een half uur staan, zodat de smaak goed kan doortrekken. Maak intussen de winterpostelein schoon: Snijd de worteltjes eraf. Was de postelein in een zeef onder stromend water en draai de blaadjes droog in een slacentrifuge. Verdeel de postelein over vier borden en schep de linzensalade in het midden. Verdeel de geitenkaas erover.

Boerenkool uit de oven

Roerbak voor 4 personen 600 gram boerenkool – in grove repen of gewoon gesneden  – met een gesnipperde ui in wat olijfolie tot de het blad begint te slinken. Bak als je het lekker vindt wat kleingesneden chorizo mee voor een pittige smaak. Roer en een beetje water door. Verdeel de boerenkool in een lage ovenschaal. Rasp 600 gram geschilde rauwe aardappelen op een grove rasp en meng de slierten met  een bakje kwark. Verdeel dit over de boerenkool en rasp er nog een beetje oude kaas boven. Schuif de schaal in de oven, schakel de oven in op 200 °C en bak de schotel in 25-30 minuten goudbruin en gaar.

Wat een heerlijke zondagmiddag was het, beetje fris maar wel zon. Zo’n strakblauwe hemel.
Niet alleen ik, maar ook de buren hadden culinaire aspiraties, de ene met het plukken en maken van vlierbessensap en -jam en de ander met het maken van druivengelei. Ikzelf heb kweeperen geplukt, de oogst van onze drie bomen was groot dit jaar. Kweeperen zijn harde, gelige, vaak een beetje grillig gevormde peren, die fluwelig aan de buitenkant voelen. Qua smaak hebben ze niets met de gewone peer te maken, ze zijn een beetje wrang van smaak. Er zijn maar weinig mensen die de vrucht rauw eten.
Deels gebruik ik ze voor een chutney, deels voor jam en een deel voor het heerlijke groente gerecht: geroosterde kweeperen. Kweepeer schillen, in parten snijden, beetje citroensap, olijfolie en wat kruiden (nootmuskaat, e.d.) erover en een half uur roosteren in de oven (175 graden). Makkelijk en perfect als groente bij de maaltijd.

Vorig jaar hadden we zelf druivengelei gemaakt, maar dit jaar waren mijn druiven er niet geschikt voor. Bij buurvrouw Renee was de oogst meer dan groot, dus toch maar even gaan kijken hoe het ging. Meer dan goed dus
Was de druiven, verwijder de steeltjes. Doe ze in een pan, voeg een laagje vocht toe (bijvoorbeeld appelsap of water) en laat ze ca. 20 minuten sudderen tot ze zacht zijn. Laat een beetje afkoelen en wrijf ze dan door de zeef en giet het vocht weer in de pan. Meng het sap met geleisuiker (maximaal de helft van het gewicht van de druiven) en wat citroensap en breng aan de kook. Laat ongeveer 1 minuut goed doorkoken zodat de gelei wordt geactiveerd. Laat afkoelen en giet de gelei in schone potjes. Zet de goed afgesloten postjes op z’n kop en vergeet niet op het etiketje te zetten wanneer je de gelei hebt gemaakt.

Vorig jaar was de oogst van mijn walnotenboom overdonderend! Allerlei recepten had ik al gemaakt; van walnotensaus over de pasta tot geroosterde walnoten bij de borrel, maar ik had toch nog een behoorlijke hoeveelheid over. Het restant moest op, voordat ik de oogst van dit jaar binnenhaal. Die is dus ongeveer nihil; leve de onverwachte dingen in de natuur.
Samen met een vriend ben ik met dit vernuftige machientje walnotenolie gaan maken. Eerst de noten pellen, dan kleiner hakken, dan boven in de vermaler doen, handmatig flink draaien, waardoor er uiteindelijk troebele walnotenolie uitdruppelt. Aan het uiteinde komt er een zeer harde massa uit (foto 3), die in de echte walnotenperserij als veevoer wordt gebruikt.
De olie moet vervolgens een nacht bezinken, maar uiteindelijk hadden we allebei een flesje zelf geperste super walnotenolie.

Het apparaatje kun je kopen op: http://www.piteba.com/nld/index_nld.htm